Vandaag was het weer zover, de marathon stond weer op het programma! Het zou een tocht van 550 km worden. Normaal gesproken duurt de marathon tot na middernacht maar dit jaar verliep het anders...Marc, Sindy en Jacco vertrokken 's ochtends vroeg om onze top 10 plaats in het klassement te verdedigen. Dirk, Joke, Sascha en Kyra zijn samen met de service van team Stoker aan hun eigen marathon begonnen van kamp Okonek naar kamp Zagan. Toen we vanochtend uit ons bed kwamen zagen we dat het ventiel van de achterband kapot was. Dit moesten we in hoog tempo vervangen want niet veel later zouden we al bij de start moeten staan. Het vervangen van de band ging helaas niet snel genoeg om op tijd te kunnen starten, we kwamen 35 minuten te laat aan bij de start en liepen dus in het begin al ver achter ten opzichte van de rest van de snelle vrachtwagens.

De eeste 60 km van de marathon was hetzelfde als gister, maar werd deze keer achterstevoren gereden. Dit verliep zonder problemen. Na de eerste proef hebben we de banden hard gezet en toen zijn we begonnen aan de1e verbinding van 235 km. Jacco en Marc hebben toen even gewisseld van plek vanwege 40 graden celsius in de cabine en het eentonige gebrom van de gesneuvelde uitlaat. Eenmaal aangekomen bij de laatste proef van 90 km konden we direct van start. Het was een snelle proef met in het laatste stuk veel bulten en snelle paden waar snelheden van 85 km per uur werden gehaald.

10 km voor het einde van de marathon kwamen we weer bij de snelle vrachtwagens in een modderpoel waar ze allemaal stonden te lieren. Hier hebben we onze verloren tijd weer goed kunnen maken. Toen we aankwamen op kamp Zagan was het al donker en was onze service nogal verbaasd om ons al te zien. Het was namelijk pas 21.15 uur en de service was zelf nog maar 10 minuten op het kamp! Zij hadden problemen gehad met de trailer van het Stokerteam en met enkele viaducten die "te laag" waren (uiteindelijk konden we er gewoon onderdoor maar volgens de bordjes bij de viaducten zou dit niet het geval zijn, hierdoor zijn we nogal wat kilometers omgereden).

Toen ons kampje weer was opgebouwd hebben we samen nog wat gegeten en gedronken. Omdat we al zo vroeg klaar waren met de marathon hebben we 's nachts de schokdempers nog vervangen met hulp van Henni en John. Toen ook dit was gebeurd zijn we rond 3 uur snachts vermoeid gaan slapen.

Al met al was het dus niet echt een geweldige etappe... geen spanning en sentatie, weinig waterbakken en al om 21.15 uur weer terug op het kamp.

Groetjes uit Zagan en tot morgen,

Team HEDIMA